jump to navigation

IR : Youngest Career-Writer ខែ​មីនា 3, 2011

Posted by មេឃា in កំពូលយុវវ័យ/Top Youth.
add a comment

Source : Phnom Penh Post, Wednesday, 02 March 2011 15:19 Sok Eng

Youth of the week: Im Rachna

IM Rachna : 25 Nov 2010 @ASEAN Secretariat-Indonesia

Reading started as a hobby, but 19-year-old Im Rachna’s passion for books became a potential career as a writer, as she is now the youngest member of the Khmer Writer’s Association. The association has helped shape her talent with words and allowed her to become familiar with a variety of forms, including short stories, novels and poems.

Rachna was born in Svay Rieng province but moved to Phnom Penh to continue her studies at the Beltei International Institute from the age of about nine. She performed well in her studies, especially Khmer literature, and in 2008 was named the National Khmer Literature Outstanding Student ranked at number five when she was in grade 12. After she graduated, she was given a scholarship to study law at the Royal University of Law and Economics and paid to study English literature at Norton University.

Becoming an author was just a coincidence, she said. The motivation to become a writer was reading. She said she loved reading since she was small. Starting with comics and then novels, she gradually fell in love with the beauty of writing. “It’s magical. You will never know why those little letters in the book made you cry and sometimes laugh at the same time,” she said.

She also added that well known Cambodian author Mao Samnang once told her: “You can write because you read a lot.” Since she had been reading for so long, she decided to give writing a try. “If they can do it, I too can do it too,” she said.

She started writing in 2006 when she was 14 and she finished a 100 plus page novel called Hatred is love in only one month, but it has not been published until now because she preferred that her published books should be ones that have an educational value rather than a love story.

Because she is a member of the Khmer Youth Writers Group, one of her works, a novel called Message Lak Sne, was selected to be published in Love Diary, a collection of love stories, in 2008.

She has written many short stories, novels and poems that have not been published so far, but she plans to publish them when she gets some free time from her studies. However, most of her works, which have an education value or are critical and call for a better society, are available on her blog: rainnamail.wordpress.com.

Her talent and commitment made her a candidate for the Ship for South East Asian Youth Program 2010, and she also won an award in a short drama contest on climate change organised by the Cambodian Center for Independent Media and the British Embassy in 2009. She has also attended several training courses such as IYF (International Youth Fellowship) World Camp Cambodia, the People Health Development Association Conference dealing with young people’s sexual relationships, and the Cambodia Center for Independent Media’s climate change related writing course. She is also an editor for La Reine magazine in charge of the fashion and lifestyle sections.

Rachna says writing is her main interest and she puts a lot of effort into it. She is very proud of her work because her writing has been accepted and loved. In her point of view, writing is a wonderful thing that records and reflects real people’s lives. Once something has been written and published, people read it, remember it and learn from it. It gives them a better choice for a better future. She says that to be a success one must have a dream and strive for it no matter how difficult it is as long as you really want to achieve it.

In the future, Rachna want to open her own restaurant, but she will never lose her interest in writing.


យុវជនម្នាក់ដ៏តូច តែខ្លឹម និងមានប្រយោជន៍ ខែ​កុម្ភៈ 15, 2011

Posted by មេឃា in កំពូលយុវវ័យ/Top Youth.

យុវជនប្រចាំសប្តាហ៍ ៖ ទេព​ សុវិចិត្រ Youth of the Week (TEP Sovichet) 

ទេព សុវិចិត្រ

អត្ថបទដើម ដោយ៖ គាំ ទិវា (ភ្នំពេញប៉ុស្តិ៍)


ជាមួយ​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា​ដើម្បី​រក្សា​ភាសា​ខ្មែរ និង​ភាព​ស្រលាញ់​វិស័យ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ព័ត៌មាន យុវសិស្ស​ មួយ ​​រូប​រៀន​​ ថ្នាក់​ទី​១០ នៃ​វិទ្យាល័យ​សន្ធរម៉ុក ទេព សុវិចិត្រ មិនអាចរង់​ចាំ​ បាន​យូរ​ទេ ​ដើម្បី​ផ្សា​ភ្ជាប់​ខ្លួន​ ទៅ​ក្នុង ​ការ​បក​ប្រែ​ប្រព័ន្ធ Software និង កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ ពី​ភាសា​អង់គ្លេស​ ទៅ​ជា ​ភាសា​ខ្មែរ។


ចាប់​តាំង​​ពី​​ គ្មាន​​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​ច្រើន ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ បាន​ចំណាយ ​ពេល​វេលា​ ទំនេរ ​ធ្វើ​ការ​បក​ប្រែ​ កម្មវិធី​ ជា​ច្រើន​ តែ​ម្នាក់​ឯង និង​សិក្សា​ វាយ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ​ផ្ទាល់​ពី​ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត។ យុវ​សិស្ស​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា ៖ «ខ្ញុំ​មាន​អារម្មណ៍​ ខ្មាស​ណាស់​ ដែល​ប្រទេស​ជិត​ខាង ​ដូច​ជា ​ប្រទេស​ថៃ និង​វៀតណាម​ មាន​កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ ​ជា​ច្រើន ​នៅ​ក្នុង​ភាសា​ របស់​គេ។ ខ្ញុំ​ចង់​ឃើញ​ ភាសា​ខ្មែរ ​មាន​នៅ​ក្នុង​កម្មវិធី​ កុំព្យូទ័រ​ផង​ដែរ»

យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ និយាយ​ថា ៖ «ពេល​ខ្ញុំ​ ស្ថិត​នៅ​លើ​ ប្រព័ន្ធ​អ៊ីនធឺណិត ខ្ញុំ​ឃើញ​មាន ​គេហទំព័រ ​ជា​ច្រើន​ ដែល​ផ្ដល់ កម្មវិធី​កុំព្យូទ័រ​ ជា​ច្រើន ​សម្រាប់​មនុស្ស​បក​ប្រែ។ ខ្ញុំ​បាន​សុំ​ ការ​អនុញ្ញាត​ពី​អ្នក​ទាំង​នោះ»។ គាត់​បាន​បន្ថែម​ទៀត​ថា គាត់​បាន​ចាប់​ផ្ដើម​បក​ប្រែ​កម្មវិធី​តូចៗ និង​បោះពុម្ព​ផ្សាយ ​នៅ​ក្នុង​ប្លុក​របស់​គាត់ http://sovichetlife.wordpress.com។ ​ ចំណែកប្រជាពលរដ្ឋ ក៏​ចាប់​អារម្មណ៍​ចំពោះ​ ការ​ងារ​នេះ​ដែរ។ ដូច្នេះ​ គាត់​ក៏​សម្រេច​ចិត្ត​ថា រៀប​ចំ​ក្រុម​មួយ និង​អញ្ជើញ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ ឲ្យ​ចូល​រួម


ទោះ​បី​ជា​ គាត់​នៅ​ វ័យ​ក្មេង ​គាត់អាចបង្កើត ក្រុមមួយ ដែល​ហៅ​ថា «ក្រុម​ខ្មែរ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត» កាល​ពី​ខែ​តុលា​ឆ្នាំ​មុន KVTT មាន​សមាជិក​ ១១​ នាក់ គាត់​ជា​ អ្នក​ដឹក​នាំ​ ដែល​មាន​ វ័យ​ក្មេង​ជាង​គេ។ សុវិចិត្រ​ និយាយ​ថា សមាជិក​ទាំង​អស់​ នៅ​ក្នុង​ក្រុម​ បាន​ទាក់​ទង​គ្នា និង​ចែក​រំលែក​ការងារ ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ​តាម​រយៈ​អ៊ីម៉ែល។ យុវសិស្ស​រូប​នេះ​ បាន​បន្ត​ឲ្យ​ដឹង ​ទៀត​ថា ៖ «យើង​សុំ​ការ​អនុញ្ញាត ​ពី​ម្ចាស់​កម្មវិធី ប្រសិន​បើ​យើង​អាច​បក​ប្រែ​កម្មវិធី​ ទាំង​នោះ ​ទៅ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ។ បន្ទាប់​ពី​ បក​ប្រែ​រួច យើង​បោះ​ពុម្ព​ផ្សាយ​ វា​ទៅ​លើ​ប្លុក ​របស់​យើង ហើយ​ផ្ញើ​វា​ទៅ​ម្ចាស់​ដើម ​វិញ​ ដើម្បី​បញ្ចូល​វា​ ទៅ​ក្នុង​កម្មវិធី។» ចាប់​តាំង​ពី​មាន​ ការ​បង្កើត​ ក្រុម​នេះ​ មក KVTT បាន​បក​ប្រែ​ កម្មវិធី ​៥​ មាន​ដូច​ជា ៖ អ្នក​ត្រួត​ពិនិត្យ​ចរាចរ​បណ្ដាញ (NTM), Skype នៅ​លើ​លីនុច, និង អូប៉េរ៉ា (១០.៦០) …

យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ ទៀត​ថា នេះ​គ្រាន់​តែ​ជា ​ការ​ចាប់​ផ្ដើម​មុន​ដំបូង ​ប៉ុណ្ណោះ​ នៃ​ក្រុម​គាត់ ប៉ុន្តែ​ កម្មវិធី​ ជា​ច្រើន ​ផ្ដល់​ជូន​ ឥត​គិត​ថ្លៃ នៅ​លើ​ប្លុក​ របស់​ក្រុម​គាត់ ដែល​មាន ​កញ្ចប់​កម្មវិធី​ ជា​ភាសា​ខ្មែរ ។ កម្មវិធី​ខ្លះ​ មាន ​ប្រជាពលរដ្ឋ ៤០ នាក់​ ចម្លង​ចេញ។ គាត់ ​និយាយ​ថា ៖ «ប្រជាពលរដ្ឋ​ ជា​ច្រើន​គាំទ្រ និង​កោត​សរសើរ​ ការ​ងារ​របស់​យើង។ ពួក​គេ​ចែក​រំលែក​គំនិត ​នៅ​លើ​ប្លុក ហើយ​កម្មវិធី​ របស់​យើង​ ត្រូវ​បាន​ចម្លង​យក ​ទៅ​ប្រើ​ប្រាស់»។

ទោះ​បី​វា​ជា ​ការ​ងារ​ស្ម័គ្រ​ចិត្ត ហើយ​គាត់​ជាប់​ មមាញឹក​ការ​សិក្សា​ នៅ​ឯ​សាលា​ ក៏ដោយ គាត់​តែង​តែ​ចំណាយ​ ពេល​វេលា​ជាមួយ​ក្រុម ​បក​ប្រែ​ ជាមួយ​ទិស​ដៅ​ ដូច​គ្នា។​ យុវសិស្ស​រូប​នេះ​ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ ទៀត​ថា ៖ «មាន​ ប្រជាពលរដ្ឋ​ មួយ​ចំនួន ដែល​មិន​សូវ ​ចេះ​អង់គ្លេស​ ក៏​អាច​ចូល​ទៅ​កាន់ ​កម្មវិធី​នោះ​ បាន​ដែរ។ វា​អាច​ជួយ​ ឲ្យ​អ្នក​រស់​នៅ​ ទី​ជនបទ​ណា​ ដែល​មិន​អាច ​និយាយ​ ភាសា​ អង់គ្លេស ក៏​អាច ​ប្រើ​ប្រាស់​ កម្មវិធី​ ទាំង​នោះ​បាន​ដែរ»។

យ៉ាង​ណា​មិញ​ យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ ក៏​បាន​ ប្រាប់​អ្នក​យក​ព័ត៌មាន Lift ដែរ​ថា អំពី​ផល​វិបាក ​ក្នុង​ការ​បក​ប្រែ «ពេល​ខ្លះ ​ក៏​មាន​ភាព​លំបាក ​ក្នុង​ការ​បក​ប្រែ​ ពាក្យ​សព្ទ​វិទ្យាសាស្ត្រ។ ខ្ញុំ​ត្រូវ ​សើ​រើ​ពាក្យ​ពេចន៍​ ទាំង​នេះ​ពី​អង់គ្លេស ​ទៅ ​ភាសា​ខ្មែរ និង​បាន ​ប្រកាស​ពាក្យ​ទាំង​នោះ​ នៅ​លើ ​ក្រុម​ពិភាក្សា​ក្នុង Facebook ដើម្បី​សុំ​យោបល់​ ពី​អ្នក​ផ្សេង​ណា ​ដែល​មាន​ចំណេះ​ដឹង​ ភាសា​ខ្មែរ»។


ក្រៅ​ពី​ ធ្វើ​ការ​ងារ​ជា​មួយ​ក្រុម ​របស់​គាត់ យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ ដែល​គិត​មមៃ​ ទៅ​តែ​ជាមួយ ​កុំព្យូទ័រ និង វិទ្យាសាស្ត្រ​ តាំង​ពី​ គាត់​អាយុ​ បាន ៨ ឬ ៩ ឆ្នាំ​ មក​ម្ល៉េះ។ គាត់​ តែង​តែ ​ចូល​រួម​សន្និសីទ សិក្ខាសាលា និង​កិច្ច​ប្រជុំ​ ជា​ច្រើន ​ដែល​ទាក់​ទង​ នឹង វិទ្យាសាស្ត្រ​ព័ត៌មាន។ គាត់​និយាយ​ថា៖ «ទៅ​ចូល​រួម​ពិធី​ ស្ដី​ពី​វិទ្យាសាស្ត្រ ខ្ញុំ​អាច​ជួប និង​ស្គាល់​ អ្នក​ធ្វើ​ការ ​ខាង​វិស័យ​វិទ្យាសាស្ត្រ​ ជា​ច្រើន​នាក់ និង​ទទួល​បាន ​នូវ​ចំណេះ​ដឹង​ ពី​ពិធី​នេះ​ទៀត​ផង។»

ជាង​នេះ​ទៅ​ទៀត គាត់​ក៏​បាន ​ជួយ ​មិត្ត​ភក្ដិ​របស់​គាត់​ ដូច​ជា ​លោក ធឹម ច័ន្ទ​រិទ្ធី ជាយុវជន ប្រចាំ​សប្ដាហ៍​ម្នាក់​ របស់​សារព័ត៌មាន Lift កាល​ពី​លេខ​មុន ដែល​ជា​អ្នក​បង្កើត​កម្មវិធី ឬ កម្មវិធី​នៅ​ក្នុង​ការ​បក​ប្រែ ហើយ​ក៏​ជា​ អ្នក​បក​ស្រាយ​ គេហទំព័រ​ដែរ។


នៅ​ថ្ងៃ​អនាគត យុវសិស្ស ទេព សុវិចិត្រ មាន​សេចក្ដី​ប្រាថ្នា​ នឹង​បន្ត​ការ​សិក្សា ​របស់​គាត់​ក្នុង ផ្នែក​វិទ្យាសាស្ត្រ​ ព័ត៌មាន (IT) និង អក្សរសាស្ត្រ​ខ្មែរ ដើម្បី​បក​ប្រែ និង បង្កើត​កម្មវិធី ​ជា​ច្រើន​ទៀត ​ទៅ​ជា​ភាសា​ខ្មែរ ដែល​អាច ​នឹង​ចែក​ចាយ ​ទៅ​អភិវឌ្ឍ​ វិស័យ​នេះ​ នៅ​ក្នុង ព្រះរាជាណាចក្រ​កម្ពុជា៕៚

ក្មេងស្រែ តែមានទេពកោសល្យ ខែ​កុម្ភៈ 15, 2011

Posted by មេឃា in កំពូលយុវវ័យ/Top Youth.
1 comment so far

ដោយ ៖ ខែ សុណង (អ្នកយកព័ត៌មាន វិទ្យុអាស៊ីសេរី)

ផ្សាយ ៖ 2010-12-24

កុមារី សុជាតា អាយុ​១០​ឆ្នាំ មាន​ទេពកោសល្យ​ខាង​តន្ត្រី

RFA/Khe Sornong ៖ កុមារី ចែម សុជាតា អាយុ១០ឆ្នាំ នៅស្រុកកៀនស្វាយ មានទេពកោសល្យខាងតន្ត្រី

នៅ​ស្រុក​កៀនស្វាយ មាន​កុមារី​វ័យ ១០​ឆ្នាំ ម្នាក់ ក្នុង​ចំណោម​យុវជន​មួយ​ក្រុម​កំពុង​រៀន​ចុច​ឧបករណ៍​ភ្លេង​សម័យ​មួយ​យ៉ាង​ញាប់​ដៃ។

កុមារី ចែម សុជាតា មាន​សម្បុរ​ខ្មៅ​ស្រអែម សក់​ត្រង់​ត្រឹម​ចង្កេះ បច្ចុប្បន្ន​នាង​រៀន​អក្សរ​ខ្មែរ​ថ្នាក់​ទី​៤ ក្រៅ​ពី​នោះ នាង​បាន​ទៅ​រៀន​ភាសា​អង់គ្លេស និង​កុំព្យូទ័រ ហើយ​បាន​ឆ្លៀត​ពេល​ហាត់​រៀន​ភ្លេង និង​ច្រៀង​នៅ​ឯ​ផ្ទះ​ទៀត​ផង។ សុជាតា មាន​ឪពុក​ម្ដាយ​ដែល​មាន​ជីវភាព​ពុំ​ធូរធារ​នោះ​ទេ ក៏​ប៉ុន្តែ​នាង​បាន​រៀន​សូត្រ​បាន​ច្រើន​បែប​នេះ ដោយសារ​តែ​មាន​បុរស​វ័យ​ចំណាស់​ម្នាក់ ជា​អ្នក​ជួយ​ទំនុក​បម្រុង ៖ “ម៉ាក់​ខ្ញុំ​ក្រ​អត់​សូវ​មាន​លុយ​មាន​កាក់​អី​ទេ ខ្ញុំ​រាល់​ថ្ងៃ​នៅ​ជា​មួយ​លោក​តា ខ្ញុំ​ខំ​ឲ្យ​ចេះ​អក ចេះ​ច្រៀង ចេះ​គ្រប់​មុខ​ដូច​លោក​តា គាត់​ជួយ​បង្រៀន​ភ្លេង​ខ្ញុំ ពេល​ណា​ខ្ញុំ​អត់​ចេះ​អក្សរ​ខ្មែរ អក្សរ​អង់គ្លេស កុំព្យូទ័រ​អី​គាត់​បង្រៀន​ទាល់​តែ​ចេះ”

សព្វ​ថ្ងៃ កុមារី សុជាតា ចេះ​លេង​ភ្លេង​ចំនួន ២០​បទ ដែល​មាន​ដូច​ជា ចង្វាក់​ស៊្លូ រាំវង់ សារាវាន់ ឡាំលាវ ជា​ដើម។ ដោយ​មាន​ការ​ជួយ​បង្ហាត់​បង្រៀន​ពី​លោក ស្វាយ ស ជា​ម្ចាស់​ក្រុម​តន្ត្រី​ឈ្មោះ ស្វាយ ស ស្ថិត​នៅ​ឃុំ​វាល​ស្បូវ ស្រុក​កៀនស្វាយ ខេត្ត​កណ្ដាល។ កុមារី​រូប​នេះ​ធ្លាប់​ចេញ​ទៅ​សំដែង​ម្ដង​ម្កាល​ដែរ ជាមួយ​ក្រុម​តន្ត្រី​មួយ​វង់​មាន​គ្នា​ចំនួន ៨​នាក់។

លោក ស្វាយ ស ដែល​ជា​ម្ចាស់​ក្រុម​តន្ត្រី ស្វាយ ស អាយុ​៧៥​ឆ្នាំ ជា​អតីត​ជន​ភៀស​ខ្លួន ដែល​បាន​សិទ្ធិ​រស់​នៅ​ប្រទេស​ជប៉ុន​អស់​រយៈ ១៦​ឆ្នាំ ហើយ​និង​ជា​អតីត​អ្នក​ប្រគំ​ភ្លេង​ជើង​ចាស់​មួយ​រូប មាន​ប្រសាសន៍​ថា លោក​បាន​ជួយ​ទំនុក​បម្រុង​នាង ដោយ​សារ​គាត់​មាន​និស្ស័យ និង​ក្ដី​អាណិត​អាសូរ ក៏​ប៉ុន្តែ​ដោយ​សារ​តែ​លោក​មាន​អាជីព​ជា​អ្នក​តន្ត្រី លោក​ក៏​ចែក​មរកត​នេះ​ឲ្យ​នាង ៖ “ជីវិត​ខ្ញុំ​ដូច​ជា​ជំពាក់ជំពិន​និង​កូន​ខ្មែរ​ច្រើន​ណាស់ ខ្ញុំ​ស្រលាញ់​អ៊ីចឹង សុខ​ចិត្ត​បែក​ប្រពន្ធ ប្រពន្ធ​ខ្ញុំ​ហៅ​ទៅ​ស្រុក​ក្រៅ ខ្ញុំ​អត់​ទៅ ខ្ញុំ​សុខ​ចិត្ត​នៅ​លេង​ជា​មួយ​ក្មេង ខ្ញុំ​ដូច​អត់​មាន​ចង់​បាន​ស្អី​ពី​កូន ហ្នឹង​អត់ សន្តាន​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ចង់​តែ​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​អ៊ីចឹង​ហ្មង អ្នក​ខ្សោយ អ្នក​ណា​ក្រ​អ៊ីចឹង​មក​ខ្ញុំ​អាច​ជួយ​បាន ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​វា​មាន​អនាគត​ផ្នែក​ខាង​ភ្លេង​តែ​ម្ដង”

លោក ស្វាយ ស បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា គាត់​បាន​យក​កុមារី សុជាតា និង​ឪពុក​ម្ដាយ​របស់​គេ​មក​រស់​នៅ​ជា​មួយ​បាន​រយៈ​ពេល ២​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ក៏​ប៉ុន្តែ​មុន​នេះ តាំង​ពី​នាង​មាន​អាយុ​៣ ទៅ​៤​ឆ្នាំ លោក​តែង​តែ​ឧបត្ថម្ភ​ដល់​នាង មូល​ហេតុ​ដែល​គាត់​ចង់​បណ្ដុះ​បណ្ដាល​នាង ដោយ​សារ​តែ​ជីវភាព​គ្រួសារ​នាង​មាន​ភាព​ក្រ​លំបាក ហើយ​គួប​ផ្សំ​និង​អត្តចរិត​របស់​នាង​ផង។ លោក​ថា កុមារី​រូប​នេះ មាន​លក្ខណៈ​សម្បត្តិ​មួយ​ប្លែក នៅ​ពេល​ទំនេរ​នាង​មិន​សូវ​ចូល​ចិត្ត​លេង​ល្បែង​ដូច​ជា​ក្មេង​ដទៃ​ទៀត​នោះ​ទេ ក្រៅ​អំពី​ហាត់​រៀន​ជា​មួយ​ឧបករណ៍​ភ្លេង​នៅ​ក្នុង​ផ្ទះ ៖ “វា​មាន​ចំណុច​មួយៗ វា​ចង់​ខ្លួន​វា​តែ​ម្ដង ខ្ញុំ​ចង់​ដឹង​ថា វា​ចេះ​ប៉ុណ្ណឹង​ហើយ យើង​អត់​បាច់​ហៅ​ទេ គឺ​វា​ដឹង​ពេល​វា​ខ្លួន​វា​មក​អង្គុយ​មុខ​អក​អ៊ីចឹង​ទៅ វា​បើក​សៀវភៅ​មើល វា​ចេះ​គ្រាប់​ណោត​ភ្លេង វា​ចេះ​អក្សរ​ខ្មែរ​ហើយ​វា​ចេះ​អង់គ្លេស​ទៀត ប៉ុន្តែ​ចម្រៀង​ខ្លះ​ខ្ញុំ​ច្រៀង​ឲ្យ​វា​ស្ដាប់​ទៅ​វា​ច្រៀង​បាន”

ទន្ទឹម​និង​ការ​បង្ហាត់​បង្រៀន​នាង​បណ្ដើរ លោក​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម​បណ្ដើរ​ថា កុមារី​រូប​នេះ​កំពុង​មាន​ការ​រីកចម្រើន​ទៅ​ថ្ងៃ​អនាគត​ជា​បណ្ដើរ​ៗ​ហើយ ៖ “ខ្ញុំ​មើល​ឃើញ​វា​ដូច​ជា​ទៅ​មុខ​ហើយ ប៉ុន្តែ​ខ្ញុំ​អត់​ត្រូវ​កៀប​សង្កត់​ផ្លូវ​ចិត្ត​វា​ទេ ក្នុង​ផ្ទះ​ខ្ញុំ​មាន​ភ្លេង​គ្រប់ វា​អផ្សុក​វា​ចង់​វាយ​ស្គរ​ទៅ វា​ទៅ​កេះ​ហ្គីតា​ទៅ ខ្ញុំ​ទិញ​ខ្លុយ​ឲ្យ​វា​រៀន​ផ្លុំ វា​ផ្លុំ​ទៀត តែ​វា​ចាប់​អារម្មណ៍​មែនទែន គឺ​អក​កា​ដង់​ហ្នឹង​តែ​ម្ដង វា​មិន​ពូ​កែ​អី​ទេ​ក្មេង​អាយុ​១០​ឆ្នាំ​នោះ ម្រាម​ដៃ​វា​ឈោង​ផុត​ៗ បើ​សិន​ជា​អនុគ្រោះ​អោយ​វា​ស្ដាប់​ថា វា​អាយុ​១០​ឆ្នាំ ទើប​តែ​រៀន​បាន​១​ឆ្នាំ ខ្ញុំ​ថា​វា​គ្រាន់​បើ​ហើយ”

អ្នក​ស្រី សួស ផល​ឡេង មាន​ស្រុក​កំណើត​នៅ​រាំង​ឪ ខេត្ត​កំពង់ចាម ដែល​ត្រូវ​ជា​ម្ដាយ​កុមារី ចែម សុជាតា កំពុង​អង្គុយ​ឌិន​លើ​ក្រណាត់​ប៉ាក់​ក្បែរ​ផ្ទះ​ខ្ទម​ប្រក់​ស័ង្កសី បាន​សំដែង​ពី​ក្តី​រីករាយ​ចំពោះ​កូន​ស្រី​គាត់ ដែល​បាន​ហាត់​ចេះ​ច្រៀង និង​លេង​ភ្លេង​បាន​ខ្លះ​ដូច្នេះ ៖ “រាល់​ថ្ងៃ​បង​ត្រេក​អរ​ណាស់ ដែល​គាត់​បាន​បង្ហាត់​បង្រៀន​កូន​ឲ្យ​ចេះ​ច្រៀង ចេះ​ភ្លេង​អី​ទៅ ខ្ញុំ​គិត​ថា អនាគត​ទៅ​វា​អាច​ជួយ​ម្ដាយ​ឪពុក​ខ្លះ ព្រោះ​យើង​ទី​ទាល់​ក្រ”

ថ្វី​ត្បិត​តែ​កុមារី សុជាតា នៅ​វ័យ​ក្មេង​ក៏​ដោយ តែ​នាង​មាន​គោល​ដៅ​យ៉ាង​ច្បាស់​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​របស់​នាង ពី​ព្រោះ​នាង​តែង​តែ​ទទួល​បាន​ការ​លើក​ទឹក​ចិត្ត​ពី​លោក​តា ស្វាយ ស ៖ “ច្រើន​ដង​ហើយ​គាត់​ថា ឲ្យ​ខំ​ប្រឹង​រៀន​ឡើង កិត្តិយស​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ថ្ងៃ​ហ្នឹង​ទេ។ ខ្ញុំ​សង្ឃឹម​ថា នៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ខ្ញុំ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​ចម្រៀង ហើយ​អ្នក​ភ្លេង”

ក្រៅ​ពី​ក្តី​សង្ឃឹម​របស់​ក្រុម​គ្រួសារ និង​កុមារី​រូប​នេះ លោក ស្វាយ ស ដែល​ជា​អ្នក​ឧបត្ថម្ភ និង​បង្ហាត់​បង្រៀន​នោះ ក៏​គាត់​មាន​ក្ដី​សង្ឃឹម​ផង​ដែរ លោក​ថា​ភ្លេង​គឺ​ជា​ឧបករណ៍​កម្សាន្ត​ជីវិត​មួយ​ដ៏​រីករាយ ៖ “ខ្ញុំ​យល់​ឃើញ​ថា ភ្លេង​ហ្នឹង​ជា​ថ្នាំ​មួយ ដែល​សម្រាប់​កំដរ​ជីវិត តែ​បើ​យើង​យក​ភ្លេង​សម្រាប់​ដូរ​ស្រា ដូរ​ស្រី ដូរ​ល្បែង​នោះ ជា​រឿង​មួយ​ខុស អ៊ីចឹង​បាន​ខ្ញុំ​ចាប់​ក្មេង​ហ្នឹង ដើម្បី​ឲ្យ​កម្សាន្ត​ជីវិត​របស់​វា ខ្ញុំ​ចង់​ឲ្យ​វា​មាន​អនាគត​ផ្នែក​ខាង​ភ្លេង​ហ្នឹង​ហ្មង ជា​អាជីព​មួយ ដើម្បី​ជួយ​ម្ដាយ​នៅ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​ទៀត”

Wonder Youth, Bosba PANH ខែ​កុម្ភៈ 3, 2011

Posted by មេឃា in កំពូលយុវវ័យ/Top Youth.
add a comment

បុស្បាប៉ាន់ កុមារីអច្ឆរិយ ជា ឈ្មោះ ដែលទស្សនាវដ្តីមួយ បានផ្តល់ជូន យុវនារី វ័យ ១៣ ឆ្នាំរូបនេះ ក៏ព្រោះតែ នាងមាន សមត្ថភាពដ៏អស្ចារ្យ ដែលបានមកពីការហ្វឹកហាត់ និងបណ្តុះបណ្តាលដ៏តឹងរឹង​ តាំងពីតូច គួបផ្សំនឹង ទេពកោសល្យ ជាអ្នកសិល្បះស្រាប់ ទើបនាំឲ្យខ្សែជីវិត របស់ បុស្បា អាចលេចធ្លោ និងឈរនៅ លំដាប់ខ្ពស់ ផ្នែកសិល្បះ បាន យ៉ាងងាយ។

កើតនៅថ្ងៃទី ១៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ១៩៩៧ ពីគ្រួសារមួយ ដែលប្រកាន់ភ្ជាប់ នូវ ប្រពៃណី បូរាណ ខ្មែរ បុស្បា នៅមាន បងប្អូនប្រុសពីរនាក់ (ម្នាក់អាយុ ១៩ ឆ្នាំ​ និងម្នាក់ទៀតអាយុ ១០ ឆ្នាំ) និងអ៊ុំប្រុសម្នាក់ (Rithy PANH) ដែលជាអ្នក សិល្បះ ផ្នែកនិពន្ធ និងដឹកនាំរឿង ដ៏មានឈ្មោះ ល្បីល្បាញ ដូចគ្នា។ បុស្បា បានចាប់ផ្តើម រៀនហ្គីតា តាំងពី នាងមានអាយុ ៧ ឆ្នាំ ក្រោយមក នាងបាន រៀន ច្រៀង ហាត់យូដូ ហាត់ហែលទឹក និងរៀន ភាសាបរទេស ជាច្រើនផងដែរ។ បុស្បា អាចច្រៀងបាន ជាភាសា French, Khmer, Lao, Thai, Malay និង Japanese។ 


BosbaPANH was born in 1997 from a traditional Cambodian family and has two brothers, aged 19 and 10. She is the niece of the famous film-maker, PANH Rithy, whose films have been awarded international recognition and prizes at leading cinema competitions such as the Cannes Festival in France and the Mostra of Venice in Italy. His most famous documentary is “S-21, the war machine”. BosbaPANH started her guitar lessons when she was 7 and in less than three months was able to play “Yellow Submarine” from the Beatles. A year after, she started her singing lessons and Khmer traditional dance “Robam Preah Reach Troab” or dance from the Royal Palace. Her teacher Narim is the third generation of dancers in her family and a member of the Royal Ballet. Bosba’s ability was discovered when she met with a soprano singing teacher in China who judged her voice to be the quality of a coloratura soprano and concluded that “Bosba is born to sing”. Besides her passion for music and doing well in school, BosbaPANH also practices judo and swimming. To develop her breathing capacity to sing well, BosbaPANH plays sports daily, coached by teachers who are national champions. She also takes care every morning of her domestic animals such as her birds, dog or duck. She even finds time to read one or two books a week, and even finished reading an entire dictionary. BosbaPANH is living in French, Khmer, Lao and Thai cultures. She travels extensively and has relatives or friends in these countries. This has influenced the musical style of the band which blends music from the Mekong Region as well as western songs. Already she is singing in French, Khmer, Lao, Thai, Malay and Japanese.

(Source from official website : http://www.bosbapanh.com/)

%d bloggers like this: